
پرتگاه وحشتناک در نروژ
خوب است انسان لب مرز حلال و حرام راه نرود و تا حدّاكثر نقطهاى كه حرام نيست پیش نرود، كمى حريم نگه دارد و احتياط كند. كسى كه لب پرتگاه راه ميرود، خطر سقوط كردنش در پرتگاه بسيار زياد است؛ امّا كسى كه حاشيهاى يك مترى گذاشته و يك مترى لب پرتگاه راه ميرود، اگر پايش هم ليز خورد، زمين ميخورد؛ ولي ته درّه نميافتد.امّا آن كه لب پرتگاه حركت ميكند، اگر پايش ليز خورد، به ته درّه سقوط ميكند و نابود ميشود.
اگر حرمت موسيقياي براى انسان يقينى نباشد، امّا يقينى هم نباشد كه حلال است، واجب كه نيست اين موسيقى را گوش كند
. صرف نظر کند. شب اوّل قبر
نكير و منكر از او توضيح نميخواهند كه چرا اين آهنگ را گوش نكردى
. لذا ضررى نكرده است. وقتى انسان ميبيند جاى احتياط دارد، خوب است احتياط كند.
اين لباسى كه ميخواهى به تن كنى، اگر براي تو يقينى نيست اين نوع لباس پوشيدن حرام است، مثلاً لباس شهرت است يا حدّ حجاب در آن رعايت نشده است؛ امّا احتمال ميدهى كه ايرادى داشته باشد
؛ مصلحت در اين است كه آن لباس را نپوشى.
اگر انسان كمى بيش از حدّاقل عمل كند، يعنى به احتياط عمل كند، اطمينان بيشترى نسبت به انجام تكليف و وظيفه به دست مىآورد.+
برچسبها:
پرتگاه,
نروژ,
احتیاط,
مصلحت